به بهانه ی عاشقی

سلام دختر نازنینم ، امیدوارم حال تو خوب باشه ، ماهها از آخرین پستی که اینجا نوشتم میگذره ، لذا لازمه اول به یه پرسش پاسخ بدم : آیا تو برا من مهم هستی یا نه؟ جوابتو با یه خاطره میگم ، یه زمانی برا دخترم یه خواستگاری اومده بود و من خیلی سرسختانه ردش کردم ، یه مدتی گذشت و اون یه روز زنگ زد و گفت میخوام ببینمتون ،جواب دادم حرفی بینمون نمونده که ، گفت نه من یه چیزایی هست که نگفتم و دوس دارم بگم ، گفتم باشه و اونم اومد ، وقتی بهش گفتم آماده هستم که حرفاتو بشنوم ، گفت حرفام همون حرفای قبلیه ، گفتم پس دلیل دوباره اومدنت چیه ؟ گفت دوس داشتم از نفس حضورم متوجه بشید که دخترتون خیلی برام ارزشمند بود ، زیرا من هیچوقت جایی که سفت و سخت جواب رد شنیدم بر نمیگردم ، حالا اگی تو میزان اهمیتتو میخوای بدونی جوابت همینه ، اما برا اینکه این اومدن دوباره خالی از لطف نباشه یه نوشته ی جالب جایی دیدم که برات میذارمش :

اریک فروم تعریف بسیار جالبی ازعشق دارد ،او عشق را ترکیبی از چهار عنصر می داند:

توجه

مسئولیت

احترام

معرفت

او می گوید هر جوشش ، علاقه و کشش و محبتی به طرف مقابل به معنای عشق ورزیدن نیست. بلکه این احساسات بیشتر مواقع ناشی از تنهایی و کمبود برآورده شدن میل جنسی است که منجر به ایجاد چنین کششی خواهند شد.

اما عاشقی از نگاه فروم ابتدا به معنای توجه به فرد مقابل است. اینکه به او بیشتر از دیگرانی که در کنار ما هستند توجه کنیم.

و البته در کنار آن،شامل احترام گذاشتن به فرد مورد توجه است ، ریشه لاتین احترام از دیدن گرفته شده و در واقع احترام به این معناست که معشوق را همانطور که هست ببینیم و بپذیریم ، خواسته های او و تمایلاتش را در نظر بگیریم و سعی نکنیم او را به دلخواه خود محدود و منزوی کنیم و ...

و اما مسئولیت به این معناست که در برابر او احساس مسئولیت کرده و کاری نکنیم که او و آینده او را به خطر بیاندازیم ، همچنین در جهت مثبت کارهایی را انجام دهیم که منجر به شکل گیری بهترین آینده برای او شود.

اما من میدونم این چند تا جمله خیلی ناقصه برا تعریف عاشقی ، پس چرا من به این تابوت چوب میزنم؟ به دو علت ، اولیش اینکه تو رو وادار کنم بیشتر در موردش فکر کنی و بدونی چقدر فکر من درگیره و خیلی به من خرده نگیری ، دوم هم اینکه خودمو راضی کنم که خیلی از کارهام به پشتوانه ی یه منطق عقلی است ، اگرچه اون منطق پذیرفتنی نباشه از دید تو یا هر کس دیگه ای ....

از کتاب، انسان برای خویشتن ، اریک فروم...

باباش و دخترش...