بعضی ها ی دوست داشتنی

میدونی دختر نازنینم ، بعضی آدما ، شبیه یک انجیر رسیده می مونند که یهو از آسمان می افتند تو دامن رنگ و وارنگ زندگیت.اونقدر بی هوا که اصلا نمیدونی چیشد و چطور شد....، تو هم خودتو می زنی به اون راه و از بودنشون لذت می بری.

بعضی های دیگه شبیه عطر بهارنارنجن ، اونهارو تو کوچه پس کوچه های پیچ در پیچ دلت، نفس می کشی... اونقدر عمیق که عطر بودنشونو تا آخرین ثانیه ی عمرت در ریه هات ذخیره کنی.

بعضی ها هم شبیه ماهی قرمز کوچکی هستند که افتاده ن در تنگ بلورین روزگارت و تو جونتو با جون و دل ، در هواشون تازه می کنی.

بعضی ها......اصلن چرا باید از در و دیوار مثال بزنم؟

بعضی ها، آرامش مطلقند، لبخندشون ، تلالو و درخشش برق چشماشون...

بعضی ها هم بودنشون... همین ساده بودنشون... همین نفس کشیدنشون، یک عالمه لبخند میشونه روی گوشه ی لب ، و چقد دوست داشتنین این بعضی ها....

میخوام برات بگم ، عزیزدلم تو از همین بعضی ها هستی

باباش و دخترش...