ترنج ( ۱۵۱ )

شهر از مردم دلتنگ و دل آزرده پر است

گر زمین خوردم و برخاستم ای دوست چه غم

خاک این میکده از مست زمین خورده پر است

گیرم از قصه ی این غصه هم آگاه شدم

زندگی روز و شبش از غم نشمرده پر است

#فاضل نظری